عشق سوخته - مرا از خود رهانم

عشق سوخته

حالا تنها آرزومه که روزی حرفهای دلم بهش برسه تا بدونه چقدر دوستش داشتم.

مرا از خود رهانم

به نجوای دل غمگین من گوش کن ای دوست

ببین تپ تپ کنان اسم توجاری برزبان اوست

اگرچه تنگ وتاریک است وازیاد رفته

به لطفت گردوخاکش گیرکه مهرت همچوجاروست

سکوت وهم آلودش شکن با ذره ای ازعشق

که پژواک صدایت در وجودم زندگانی بخش بانیروست

                                     دوباره روشنایی بخش به آن فانوس فرسوده

                              نگاه مهربان چشم زیبایت برایم روشن و ضوست

     شکوفا کن به سِحرت آن گل پژمرده را تو

که آن لبخند شیرینت به ازهر ورد وجادوست

                        مراازخودرهانم بیش ازاین طاقت ندارم

                                     اگراینگونه پیش آیم مرامرگ رودرروست

                                                                     ببین تنهابرایم بازمانده این قلب مهجوراست

                                                                          توگرقابل بدانی آنهم اندازم زیرپای دوست



                                        بیش از نفس به مهرت محتاجم

+ نوشته شده در یکشنبه 1387/05/20ساعت 16:38 توسط امیر (عزیزم نظر یادت نره!!!!!!) |

باسلام حضور همه عزیزانی که قدم بر سرچشم بنده نهاده اند.نکته ای که لازم به ذکر است این است که بنده نه شاعرهستم ونه نویسنده،فقط بار سنگین غم رانتوانستم در سینه تحمل کنم وسخن به این ابیات گشودم.البته شایداشعار من نه وزن مناسبی داشته باشند ونه قالب وقافیه وسبک مناسب، اصلا شاید نشود اسمش راشعر گذاشت در عوض هرچه است از قعر دل است،صدایی خسته است از قلبی شکسته.
عزیزانی که مایلند با بنده ارتباط داشته باشند می توانندازطریق یاهو مسنجر با آی دی
gafase_khalvat
ویا ازطریق صندوق ایمیل
gafase_khalvat@yahoo.com
برایم ایمیل بگذارند. مدیریت وبلاگ امیر.