عزیزان ازاین همه وقفه در بروز رسانی وبلاگ از همگی عذر می خوام.

پست جدید با پستهای قبلی کمی فرق می کنه.

پستهای قبلی در مورد یک عشق خاکی سخن می گفتند اما این پست از یک عشق ازلی دم میزنه

عشق سالار شهیدان.

دیده بگشای بر این قوم سیه پوش حزین

زن ومردوکودک وپیرهمگی در پی دین

همگی درتب وتابند که به عالم گویند

معنی واژه دین عشق حسین است همین

این حسین بود که خون رابرترازتیغ آورد

عاشق نام حسین عاجز نباشد به یقین

مجلس مدح حسین درنظر این ملت

به خدابهتر از آن روضه رضوان برین

درودیواردراین شهربه خودرنگ سیاهی گیرد

آمد از راه محرم آسمان گشته غمین

به یاد کودک شش ماهه عطشان بریزند

میان طشت زرین جرعه ای از آب نوشین 

نظرافکنده با چشمان گریان بر همان طشت

ندادندآب طفل را،آب حتی گشته شرمین

به یادسینه ی زیرپامانده ی سالار شهیدان

بروی سینه خودوارد آرندضرب سنگین

رقیه با سه سالش زیر شلاق چه میکرد

به یاد اوزنجیر زنند بر پشت خونین

به خنجر میشکافند فرق سر با نام لبیک

به یاد قهرمان کربلا دخت امیرمومنین

خدایا این جوانان لایق عشقند نه عطشان

که فرهادعطش سیراب گرددازعشق شیرین

الهی قسمت این قوم وارسته بگردان

پابرهنه نوحه گویان طواف بین الحرمین

افتخار اردبیل است همیشه نام عباس

همه این گفته ها عشق است یک عشق راستین.